Zarządzanie strategiczne strategie organizacji - Rafał Krupski - książka wyd. 2010

Opis

Zarządzanie strategiczne jako dyscyplina naukowa ewaluuje, rozszerza zakres badań w sensie ontologicznym o nowe obszary oraz sięga do nowych metod opisu, modelowania rzeczywistości i nowych metod rozwiązywania problemów. Ważną przyczyną tego jest narastająca turbulencja otoczenia, a więc nieskuteczność długoterminowych, a nawet średnioterminowych prognoz i w konsekwencji niepewność decyzji strategicznych. Jednym z przejawów tych zmian są kolejne szkoły i nurty zarządzania strategicznego. Akcentują one najczęściej jedną z podstawowych kategorii zarządzania strategicznego, na przykład: plan, otoczenie konkurencyjne, zasoby, budując wokół niej filozofię współczesnego rozwiązywania problemów przyszłości organizacji. Niezależnie od dylematu priorytetu: rynki czy zasoby?, sięga się również do wielkich teorii opisujących rzeczywistość: ogólną teorię systemów, w często już zmodyfikowanych ujęciach dotyczących ekosystemów, teorię złożoności, teorię chaosu, fraktali, teorię gier oraz po teorie, które trudno zaliczyć do tych wielkich, ale za to bardzo ważnych dla procesów decyzyjnych, zwłaszcza inwestycyjnych, jak na przykład – teorię opcji. W nich to poszukuje się wzorców opisu problemów, a nawet wzorców ich rozwiązań. Swoisty mix zagadnień rozszerza podejścia w ramach poszczególnych szkół zarządzania strategicznego sprawiając, że na przykład dominujące współ- cześnie podejście zasobowe, rozszerza się, wchłaniając coraz to nowe ontologicznie obszary (najpierw zasoby, zasoby i procesy prowadzące do kluczowych kompetencji, a potem wyróżnienie jednego z nich –wiedzy) oraz nowe epistemologicznie i metodologiczne ujęcia (reguły, opcje, redundancje, itp.).