Concilia poloniae III, 1949 r. - Jakub Sawicki - książka wyd. 1949

Opis

Jakub Teodor Sawicki (ur. 25 lipca 1899 w Wiedniu, zm. 3 lutego 1979 w Warszawie[1]) – polski prawnik, kanonista, historyk prawa, profesor Uniwersytetu Warszawskiego, syn prawnika Jana Sawickiego, brat skandynawisty Stanisława Sawickiego. Pierwszy okres życia do osiągnięcia pełnoletności spędził w Wiedniu, gdzie w latach 1907-1917 odbywał naukę w Akademii Terezjańskiej, zwieńczoną maturą. W 1918 zaciągnął się do Wojska Polskiego i walczył w wojnie polsko-bolszewickiej, a jednocześnie był studentem Wydziału Prawa Uniwersytetu Wiedeńskiego. Od 1921 kontynuował studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego, gdzie w 1923 uzyskał absolutorium, a w 1926 stopień doktora praw[1]. W 1927 został asystentem na tym Wydziale. Habilitował się w 1937 na Wydziale Prawa Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie, po czym na tej uczelni podjął wykłady z zakresu prawa wyznaniowego[1].