Skip to content

Polscy żołnierze w Afganistanie 2002 - 2014 - Bogusław Pacek - książka historyczna wyd. 2015

57,08 zł 70,00 zł
tezeusz.pl Zobacz w sklepie

Opis

Bogusław Pacek (ur. 17 czerwca 1954 w Chlebowie) – profesor nauk społecznych, doktor habilitowany nauk wojskowych, generał dywizji Wojska Polskiego w stanie spoczynku.

Szkołę Podstawową i Liceum Ogólnokształcące ukończył w Rypinie. Następnie studiował filologię na Uniwersytecie Gdańskim. Po zakończeniu studiów przez rok pracował w macierzystej uczelni jako filolog. W latach 1978-1979 odbył przeszkolenie w Szkole Oficerów Rezerwy w Centralnym Ośrodku Szkolenia WSW im. Feliksa Dzierżyńskiego w Mińsku Mazowieckim. W 1979 roku powołany został do zawodowej służby wojskowej i przydzielony do Oddziału WSW w Gdańsku. Służbę pełnił między innymi na stanowisku dyżurnego Dyżurnej Służby Operacyjnej. W 1985 roku przeniesiony został do Wydziału WSW 7 Łużyckiej Dywizji Desantowej w Gdańsku i wyznaczony na stanowisko oficera. Rok później 7 DDes. została przeformowana w 7 Łużycką Brygadę Obrony Wybrzeża, a on sam wyznaczony na stanowisko starszego oficera wydziału. W 1988 roku objął stanowisko zastępcy szefa Wydziału WSW 7 BOW. W 1990 roku, po rozformowaniu Wojskowej Służby Wewnętrznej i utworzeniu Żandarmerii Wojskowej, powołany został na stanowisko zastępcy komendanta Wydziału Żandarmerii Wojskowej w Gdańsku. W tym samym roku uzyskał tytuł doktora nauk humanistycznych. W 1991 roku został wyznaczony na stanowisko komendanta Wydziału Żandarmerii Wojskowej w Gdańsku. W 1996 roku otrzymał nominację na stanowisko komendanta Oddziału Żandarmerii Wojskowej w Bydgoszczy. Rok później został komendantem Oddziału Żandarmerii Wojskowej Garnizonu Stołecznego w Warszawie, który w 2000 roku został przemianowany na Mazowiecki Oddział Żandarmerii Wojskowej im. gen. Franciszka Sznajde. Dowodzony przez niego Oddział Żandarmerii Wojskowej dwukrotnie zdobył miano przodującej jednostki Sił Zbrojnych i został wyróżniony Znakiem Honorowym SZ RP. 1 sierpnia 2003 roku objął obowiązki Komendanta Głównego Żandarmerii Wojskowej. Jest pomysłodawcą i twórcą oddziałów specjalnych ŻW w Warszawie, Mińsku Mazowieckim i Gliwicach. Podczas jego dowodzenia w Żandarmerii Wojskowej powstały etatowe piony operacyjno-rozpoznawczy i profilaktyczny, a Komenda Główna ŻW stała się dysponentem finansowym II stopnia. Zdecydowanie też zwiększył się udział ŻW w misjach zagranicznych. Zorganizował pierwsze dwie samodzielne żandarmskie misje: PKW w Kongu oraz w Bośni i Hercegowinie. Doprowadził do stworzenia pierwszego natowskiego wielonarodowego batalionu policji wojskowej, w którym polska ŻW przyjęła rolę lidera. Rozpoczął proces włączania ŻW do Europejskich Sił Żandarmerii. W czasie kierowania Żandarmerią Wojskową uległa zdecydowanej poprawie infrastruktura formacji oraz wyposażenie jednostek. ! Uwagi: Oprawa lekko zarysowana. Brzegi stron minimalnie zakurzone.