Powszednia historia

Opis

"Powszednia historia", debiutancka powieść Sebastiana Nowaka, opowiada o kilku pokoleniach Polaków na tle wielkich, historycznych przemian. Od dziecka słyszała, że może być, kim tylko zechce. Tak więc Jana została architektką wnętrz i na stałe zamieszkała za granicą. Ludwik rozpoczyna właśnie pracę na uniwersytecie. Miał zaledwie kilkanaście lat, gdy osierocił go ojciec. Odtąd chłopak boryka się nie tylko ze stratą, ale i z kłopotami finansowymi. Krzysiek szybko zrozumiał, że jest nieco inny niż jego rówieśnicy. Jako gej od dawna mierzy się z niechęcią i niezrozumieniem, mimo to jednak stara się żyć na własnych zasadach. Wszyscy troje już niebawem spotkają się na ulicy jednego z dużych miast postkomunistycznej Europy... "Możesz być, kim chcesz!" "Świat stoi przed tobą otworem!" "Ucz się i pracuj, pracuj, pracuj!" Znacie te frazesy? Z pewnością znają je wszyscy millenialsi. Słyszeli je niejednokrotnie od rodziców i dziadków, którzy całe swoje życie strawili na walce o byt i swoje niespełnione nadzieje przelali na dzieci. I poszły te dzieci w świat, a świat okazał się dziwnie oporny na porywy ambicji i odporny na owo mozolne kołatanie o sukces. Bo prawda jest taka, że ambicja, plan i dobre chęci nie zawsze wystarczają. Poza tym wchodząc w życie, nie jesteśmy białą, niezapisaną kartą. Dźwigamy bagaż doświadczeń nie tylko swoich własnych, ale i wcześniejszych pokoleń. I o tym właśnie jest ta książka. "Powszednia historia" to powieść o młodych ludziach stawiających pierwsze kroki w samodzielnym życiu. Ma przewrotną formę, która już sama w sobie jest zachwycająca. Ona, on i przyjaciel gej? Może i tak, ale nie do końca. Romans? Odrobinę. Saga rodzinna? Raczej "antysaga"! Ponura opowieść o opresyjnej rzeczywistości? Jeśli nawet, to napisana z ogromnym poczuciem humoru. Jedno jest tutaj pewne: w "Powszedniej historii" można zatracić się bez pamięci.