Suszenie płodów rolnych - Stanisław Pabis - książka wyd. 1965

Opis

Stanisław Pabis jest profesorem zw. nauk technicznych (1983), doktorem hab. nauk rolniczych (1966), doktorem honoris causa Akademii Rolniczej im. Hugona Kołłątaja w Krakowie (3.06.1993). Specjalnościami naukowymi profesora są: inżynieria rolnicza, suszarnictwo płodów rolnych, inżynieria systemów oraz metodologia nauk empirycznych. Suszeniem nazywa się cieplny proces uwalniania materiałów stałych lub roztworów od zawartej w nich wody przez odparowanie. Definicja ta pozwala na odróżnienie procesu suszenia od np. mechanicznego sposobu usuwania wody przez odwirowanie, prasowanie lub pochłanianie jej przez substancje chemiczne. Możemy wyróżnić suszenie naturalne lub sztuczne. Suszenie naturalne jest procesem samoczynnego przechodzenia wody w postaci pary wodnej z materiału suszonego do atmosfery kosztem ciepła otoczenia. Suszenie sztuczne polega na przyśpieszeniu procesu parowania przez dostarczenie większej ilości ciepła i odprowadzenie wytworzonej pary wodnej za pomocą strumienia gazowego, który pełni rolę czynnika suszącego. W urządzeniach suszących, zwanych suszarkami, ciepło może być dostarczone na za pośrednictwem specjalnych urządzeń grzejnych lub bezpośrednio przez ogrzane powietrze pełniące równocześnie rolę czynnika suszącego, który ogrzewa materiał suszony, pobiera z niego parę wodną i wynosi ją poza suszarkę. Wymuszony ruch czynnika suszącego wokół suszonego materiału nazywa się wymuszoną konwekcją. Istnieje kilka sposobów klasyfikacji suszarek. Najczęściej jako kryteria podziału przyjmuje się następujące: ciśnienie panujące w suszarce - suszarki atmosferyczne i próżniowe, charakter pracy suszarki - suszarki o działaniu okresowym i ciągłym, sposób doprowadzenia ciepła do suszarki - suszarki konwekcyjne, kontaktowe, radiacyjne, dielektryczne, sublimacyjne, rozwiązanie konstrukcyjne - suszarki komorowe, tunelowe, taśmowe, szybowe, bębnowe, walcowe, fontannowe, fluidyzacyjne, pneumatyczne, rozpyłowe, wibracyjne. Ponieważ jednak zasadniczym warunkiem prowadzenia procesu suszenia jest ruch i zużycie energii na przemianę fazową wody zawartej w materiale, dlatego metody suszenia najczęściej klasyfikuje się w zależności od sposobu dostarczania ciepła do suszonego materiału.