Jerzy Oreda -Wilnianin z wyboru - Wojciech Piotrowicz - książka wyd. 1999

Opis

Dzieciństwo spędził początkowo w rodzinnym majątku Nowoszyce w powiecie kobryńskim[6], a następnie w 1917[7] wyjechał wraz z rodzeństwem do Warszawy, gdzie mieszkał przy ulicy Hożej 32.[8]. Naukę rozpoczętą w Nowoszycach kontynuował w Gimnazjum Wojciecha Górskiego w Warszawie w latach 1916-1923.[8] Od 1923[7] studiował przez dwa lata historię na Uniwersytecie Warszawskim[8]. W okresie studiów na Uniwersytecie Warszawskim zaprzyjaźnił się z dyrektorem Archiwum Oświecenia Wincentym Łopacińskim i popadł w konflikt z profesorem Marcelim Handelsmanem[9]. Przyczyną konfliktu było wniesienie przez Ordę protestu przeciwko zasadzie odpowiedzialności zbiorowej. Z powodu konfliktu w 1926 Jerzy Orda przeniósł się do Wilna[9] i kontynuował studia na Uniwersytecie Stefana Batorego w Wilnie studiując historię i historię sztuki[7]. Był uczniem Kazimierza Chodynickiego i Stanisława Kościałkowskiego[2]. Od 1928 publikował w naukowym piśmie historycznym „Ateneum Wileńskie” i czasopiśmie akademickim „Alma Mater Vilnensis”[9]. W 1933 zaangażował się w Studium Teatralne Ireny Brylskiej przy Teatrze Wileńskim. Pomagał koncepcyjnie przy tworzeniu scenografii[10]. Doktorat Pińsk, jego początki, topografia i zarys dziejów do poł. XVII w.[11] [7]. uzyskał pod kierunkiem Stanisława Kościałkowskiego[12][13] w 1932 [7]