Źródła i nurty polskiego teatru ludowego - Jędrzej Cierniak - książka wyd. 1963

Opis

„Źródła i nurty polskiego teatru ludowego” Jędrzeja Cierniaka to wybór jego pism, inscenizacji i listów wydany w 1963 roku przez Ludową Spółdzielnię Wydawniczą, opracowany przez Antoniego Olchę. Dzieło stanowi syntetyczne ujęcie koncepcji teatru ludowego rozwijanych przez Cierniaka w okresie międzywojennym, w których autor analizuje i porządkuje zarówno historyczne źródła tego zjawiska, jak i jego współczesne (mu) kierunki rozwoju. Cierniak wychodzi z założenia, że teatr ludowy nie jest prostym naśladowaniem teatru zawodowego ani „teatrem dla ludu”, lecz odrębną, samodzielną formą twórczości wyrastającą bezpośrednio z życia społeczności wiejskich i małomiasteczkowych. Kluczowe znaczenie przypisuje obrzędowości, zwyczajom dorocznym, pieśniom i tradycjom ludowym, które traktuje jako podstawowe źródło widowisk scenicznych. W jego ujęciu teatr ludowy ma charakter wspólnotowy, opiera się na uczestnictwie, improwizacji i zniesieniu wyraźnej granicy między wykonawcą a widzem, a jego funkcja nie ogranicza się do rozrywki, lecz obejmuje także wychowanie społeczne i budowanie świadomości kulturowej. Cierniak podkreśla również emancypacyjny wymiar tego teatru, widząc w nim narzędzie samorealizacji i rozwoju warstw ludowych, które poprzez własną twórczość artystyczną współuczestniczą w kulturze narodowej, zachowując jednocześnie jej lokalną, autentyczną specyfikę.