O zrównoważonej architekturze ekologicznej i zarysie jej teorii - Wiesława Mikoś - książka wyd. 2004

Opis

Celem niniejszej pracy jest syntetyczna i holistyczna analiza problematyki zrównoważonej architektury projektowanych budynków ekologicznych oraz sformułowanie zarysu jej teorii. Podjęty temat rozważa bardzo aktualną problematykę, a wielowątkowy charakter pracy przejawia się w różnorodności podejmowanych zagadnień. W rozprawie dokonano analizy i syntezy rozległej wiedzy dotyczącej filozofii architektury przyjaznej oraz architektury ekologicznej w ujęciu historycznym i współczesnym (rozdz. 2,3). W wyniku tej analizy wyróżniono ponadczasowe wartości w architekturze oraz filozofie ściśle związane z podjętą tematyką: - filozofia Witruwiusza, której istotą jest projektowanie i wznoszenie budynków wg. Kanonu: trwałość, użyteczność, piękno, - filozofia Christiana Norberga Schulza, której głównym elementem jest teoria przestrzeni egzystencjonalnej. Może być ona dzisiaj uważana za cenny wkład w postawę myśli o architekturze ekologicznej zharmonizowanej ze środowiskiem naturalnym. Jak wynika ze schematu struktury pracy zawartego w rozdziale 1 (rys.1) filozofie architektury przyjaznej dla człowieka i otoczenia oraz analiza stanu wiedzy o architekturze ekologicznej w ujęciu całościowym stanowią istotne elementy rozprawy (rozdz. 3, 4). W celu umożliwinia skutecznego projektowania zrównoważonych budynków ekologicznych, obecnie i w przyszłości, opracowano i zaproponowano zestaw strukturalnych komponentów ekoarchitektury w ujęciu podstawowych standardów krajowych i zagranicznych (rozdz.4). To trzeci element rozprawy. Jak wynika z obszernej analizy różnych podejść, poglądów i nurtów rozważnej problematyki, widoczny jest brak spoiwa wiążącego tę obszerną w jedną zharmonizowaną całość oraz brak holistycznego podejścia do równoważenia cząstkowych i całościowych rozwiązań. Główne założenia zaproponowanego w pracy zarysu teorii zrównoważonej ekoarchitektury wyniknęły z próby całościowego ujęcia zagadnień związanych z ta problematyką. Przedstawiono je w dwóch ujęciach: twórczym (nazwanym 3A) oraz rynkowym (nazwanym 3E). Aby ukazać pełniejszy obraz, uwzględniający różnorodne aspekty, zaproponowano zintegrowany model ekoarchitektury (nazwany 6AE) (rozdz.5). Merytorycznie jest to najistotniejsza część rozprawy. W celu podbudowania przyszłościowego charakteru omawianych spraw, w rozdziale 6 przytoczono wybrane przykłady współczesnych rozwiązań budynków ekologicznych z inteligencją, obrazujące nowy sposób interdyscyplinarnego i synergicznego powstawania dzieła na każdym etapie. Omówione w rozdziale 7 programy komputerowe do analizy i oceny rozwiązań projektowanych budynków pokazują, że bez współczesnych narzędzi optymalizujących proces projektowania nie jest już możliwe właściwe zaprojektowanie budynku złożonego z tak różnorodnych komponentów. Podsumowanie i wnioski końcowe (rozdz. 8) wskazują zarówno na osiągnięcia, jak i niedostatki opracowania oraz potrzebę dalszego pogłębienia tej ważnej problematyki.