Przepisy o obrocie czekowym 1936 r. - książka wyd. 1939

Opis

Czek – dokument wystawiony w ściśle przez prawo czekowe przewidzianej formie, zawierający polecenie wystawcy, skierowane do banku, wypłacenia oznaczonej kwoty pieniężnej okazicielowi czeku lub wymienionej osobie, ze środków, jakimi w tym banku dysponuje wystawca. Polecenie wypłacenia środków pieniężnych musi być bezwarunkowe. Czek jest przede wszystkim środkiem zapłaty, bowiem wręczany jest zamiast pieniądza, przy zakupie towarów lub usług. Podstawą prawną funkcjonowania czeków w Polsce jest ustawa Prawo czekowe z 28 kwietnia 1936 r. Nazwa czek pochodzi od arabskiego słowa szakk oznaczającego odroczoną płatność.