DOWÓDCY II WOJNY ŚWIATOWEJ ANTONI CHRUŚCIEL

Opis

W historii Polski mało jest postaci tak mocno utożsamianych w pamięci narodu z jednym wydarzeniem jak gen. bryg. Antoni Chruściel „Monter”, dowódca powstania warszawskiego. Działalność niepodległościową rozpoczął jeszcze w gimnazjum. W latach 1918–1921 w szeregach 14. pułku piechoty uczestniczył w wojnach z Ukraińcami, a następnie z Rosjanami. W okresie międzywojennym kontynuował służbę w Wojsku Polskim, w 1931 r. ukończył X Kurs w Wyższej Szkole Wojennej, zwany „kursem bohaterów”, a następnie przez kilka lat wykładał taktykę piechoty w Centrum Wyszkolenia Piechoty w Rembertowie i w Wyższej Szkole Wojennej. Za dowodzenie 82. Syberyjskim Pułkiem Strzelców w kampanii polskiej 1939 r. został odznaczony Krzyżem Złotym Orderu Wojennego Virtuti Militari. W lecie 1940 r., po zwolnieniu z niemieckiej niewoli, wstąpił do Związku Walki Zbrojnej. W maju 1941 r. został mianowany komendantem Okręgu Warszawa-Miasto ZWZ, a w lutym 1942 r. – komendantem Armii Krajowej. Jako komendant „podziemnej Warszawy” w rozkazach kierowanych do podległych sobie żołnierzy zawsze wyrażał podziw dla ich postawy, a także przekazywał im swoją wiarę w nieodległe zwycięstwo. Po wojnie dzielił los żołnierzy polskich na emigracji. W 1946 r. przez władze komunistyczne został pozbawiony obywatelstwa polskiego. W przededniu sześćdziesiątej rocznicy wybuchu powstania warszawskiego powróciły do Polski jego doczesne szczątki