AUTOBIOGRAFIA POŚMIERTNA WITOLD GOMBROWICZ

Opis

Autobiografia pośmiertna Witolda Gombrowicza – jego życie opowiedziane własnymi słowami To nie jest klasyczna autobiografia. To starannie skomponowany wybór tekstów Witolda Gombrowicza, który układa się w spójną, osobistą narrację o życiu pisarza. Wyboru i układu dokonał Włodzimierz Bolecki, tworząc z rozproszonych wypowiedzi jeden tom, który czyta się jak autobiografię pisaną zza grobu. Co zawiera ten tom Wypowiedzi Gombrowicza o własnym życiu, rodzinie i przyjaciołach. Refleksje o Polsce, Argentynie i Europie widzianych jego oczami. Komentarze do własnych utworów i najważniejszych idei XX wieku. Przemyślenia o literaturze, sztuce, religii i filozofii. Duchowy portret autora zamknięty w jednym tomie. Dla kogo jest ta książka Dla każdego, kto nie przeczytał kilkunastu tomów utworów Gombrowicza, a chce poznać jego świat w skondensowanej formie. Dla tych, którzy chcą przypomnieć sobie wcześniejsze lektury i uporządkować wiedzę o pisarzu. To także pozycja dla czytelników szukających bezpośredniego kontaktu z głosem autora – bez pośredników, bez opracowań, bez cudzych interpretacji. Głos samego Gombrowicza Po swoim świecie oprowadza sam Gombrowicz. Każdy fragment pochodzi bezpośrednio od niego. To on mówi o przeszłości, o przemijaniu, o potrzebie nawiązania kontaktu z dawnym sobą. W słowach z 1954 roku zapisanych w książce czytamy: „Wiatr pseudo-jesienny porywa i mnie, i gna wraz ze mną – a zawsze w przeszłość – ma on przywilej wywoływania we mnie przeszłości i nieraz godzinami poddaję się mu, siedząc gdzieś na ławce. Tam, przewiany, usiłuję dokonać rzeczy nad siły a tak upragnionej – nawiązać z Witoldem Gombrowiczem do epok niepowrotnych”. Wybór i układ tekstów: Włodzimierz Bolecki.