MIG-29A/UB 4 - colour scheme paint set

Opis

Zawiera następujące kolory: HTK-C016 - Dark Green - używany do kamuflażu górnych powierzchni MiG-29A/UB "Fulcrum-A/B" (produkt 9.12A/9.51) w schemacie czterokolorowym, HTK-C091 - Pale Green - Używany do kamuflażu górnych powierzchni MiG-29A/UB "Fulcrum-A/B" (produkt 9.12A/9.51) w czterech kolorach, HTK-C087 - Dark Brown - Używany do kamuflażu górnych powierzchni wczesnych Su-27S/P/UB "Flanker-B/C" w radzieckim AF i byłych radzieckich republikach AF, HTK-C306 - Afrika Grau - stosowany do kamuflażu górnych powierzchni wczesnych Su-27S/P/UB "Flanker-B/C" radzieckiej AF i byłych radzieckich republik AF, HTK-C302 - Gripen Grey - Ogólny kolor dolnych powierzchni MiG-29A/UB "Fulcrum-A/B" (produkt 9.12A/9.51) w czterokolorowym schemacie kamuflażu, HTK-C263 - Atlantic Grey - Kolor stożka nosowego / wszystkich elementów radioprzezroczystych MiG-29A/UB "Fulcrum-A/B" w czterokolorowym kamuflażu. Mikoyan MiG-29 (nazwa NATO: Fulcrum) to dwusilnikowy samolot myśliwski zaprojektowany w Związku Radzieckim. Opracowany przez biuro projektowe Mikoyan jako myśliwiec przewagi powietrznej w latach 70-tych, MiG-29, wraz z większym Su-27, został stworzony do walki z nowymi amerykańskimi myśliwcami, takimi jak McDonnell Douglas F-15 Eagle i General Dynamics F-16 Fighting Falcon. MiG-29 wszedł do służby w radzieckich siłach powietrznych w 1982 roku. Choć początkowo był nastawiony na walkę z każdym samolotem wroga, wiele MiG-29 zostało wyposażonych jako myśliwce wielozadaniowe, zdolne do wykonywania szeregu różnych operacji, powszechnie przystosowane do stosowania uzbrojenia powietrze-powietrze i amunicji precyzyjnej. MiG-29 był produkowany w kilku głównych wariantach, w tym wielozadaniowy Mikoyan MiG-29M i morski Mikoyan MiG-29K; najbardziej zaawansowanym samolotem z tej rodziny jest Mikoyan MiG-35. Późniejsze modele często wyposażane są w ulepszone silniki, przeszklone kokpity z systemem kontroli lotu HOTAS, nowoczesne radary oraz znacznie większą pojemność paliwa; niektóre samoloty są również przystosowane do tankowania z powietrza. Po rozpadzie Związku Radzieckiego wojska kilku byłych republik radzieckich kontynuowały eksploatację MiG-29, z których największe są Siły Powietrzne Rosji. Rosyjskie Siły Powietrzne chciały zmodernizować swoją istniejącą flotę do zmodernizowanej konfiguracji MiG-29SMT, ale trudności finansowe ograniczyły dostawy. MiG-29 był również popularnym samolotem eksportowym; ponad 30 państw używa lub używało tego samolotu do tej pory. W 2013 roku MiG-29 był nadal produkowany przez Mikoyan United Aircraft Corporation.