Prawna przyczyna zasiedzenia w jurysprudencji rzymskiej

Opis

Publikacja stanowi pierwsze w Polsce kompleksowe opracowanie przesłanki prawnej przyczyny zasiedzenia (usucapio) w prawie rzymskim, przeprowadzone z perspektywy współczesnych problemów prawnych – w tym pytania o uzasadnienie dla obecności zasiedzenia w systemach prawnych Europy i świata. Monografia ilustruje zastosowanie wymogu istnienia tytułu dla zasiedzenia w konkretnych sytuacjach praktycznych.

Szczegółowo omówiono w niej poniższe zagadnienia:

znaczenie prawnej przyczyny dla nabycia własności przez zasiedzenie – pierwsze pewne przekazy źródłowe: od Trebacjusza do Prokulusa;

ograniczenie zasiedzenia lub jego funkcjonalnych odpowiedników – retrospekcja od veteres ku epoce ustawy XII Tablic;

prawna przyczyna zasiedzenia jako wymóg jurysprudencji – w poglądach Neracjusza, Celsusa, Jawolenusa i Pomponiusza;

katalog prawnych przyczyn zasiedzenia – synteza wypracowana przez jurysprudencję od Juliana po przede wszystkim Ulpiana, Paulusa i Papiniana.

Książka adresowana jest przede