Encyklopedia muzyczna Tom 1 do 14 - Elżbieta Dziębowska - książka wyd. 2007

Opis

Elżbieta Dziębowska, ps. Dewajtis (ur. 16 kwietnia 1929 w Warszawie, zm. 4 kwietnia 2016[2]) – polska muzykolog, nauczyciel akademicki, w czasie II wojny światowej członkini Szarych Szeregów i oddziału dywersji bojowej Kedywu Agat, uczestniczka powstania warszawskiego. Była córką przedwojennego oficera zawodowego Feliksa Dziębowskiego (zginął w czasie kampanii wrześniowej) i Julii Dziębowskiej z domu Gradowskiej. W 1940 wraz z rodziną przeniosła się do Warszawy. W 1942 została przyjęta do drugiej klasy miejskiego Gimnazjum Żeńskiego im. Jana Kochanowskiego w Warszawie, które podczas okupacji nosiło nazwę II Miejskiego Żeńskiego Gimnazjum Krawiecko-Bieliźniarskiego. W lutym 1942 została wprowadzona przez Helenę Jarome do Szarych Szeregów. Dołączyła do 58. Warszawskiej Żeńskiej Drużyny Harcerzy. Jej drużynową była Irena Malento ps. „Jenny”. W konspiracji wybrała pseudonim będący nazwą dębu – tytułowego bohatera jej ulubionej powieści Dewajtis Marii Rodziewiczówny. Mimo młodego wieku (14 lat) wiosną 1943 została przyjęta na kurs przysposobienia wojskowego. W sierpniu 1943 przeszła wraz z grupą koleżanek ze swojej drużyny do nowo utworzonego oddziału dywersji bojowej Kedywu Agat (późniejszy batalion „Parasol”). W jej mieszkaniu przy ul. Kaliskiej 17,w którym mieszkała wraz z rodziną, znajdowało się również biuro II plutonu.   M:  2000 r., 467 str  Pe-r: 2004 r., 538 str  N-Pa: 2002 r., 372 str  t-v: 2009 r., 322 str  hij: 1993 r.,  517 str  w-ż: 2012 r. , 412 str  ab: 1979 r. , 480 str  klł: 1997 r., 473 str  cd: 1984 r. , 514 str  Sm-Ś: 2007 r.,  309 str  efg: 1987 r.,  532 str  S-Sł: 2007 r., 304 str