Trzy powstania narodowe - Andrzej Zahorski, Stefan Kieniewicz, Wladysław Zajewski - książka historyczna wyd. 1992

Opis

Monografia trzech powstań narodowych pióra wybitnych historyków. Autorzy omawiają nie tylko genezę, przebieg i znaczenie powstań, ale dokonują szerokiego wprowadzenia w epokę, pokazując wydarzenia europejskie i okres przedpowstaniowy. Stefan Kieniewicz herbu Rawicz (ur. 20 września 1907 w Dereszewiczach, zm. 2 maja 1992 w Konstancinie) – polski historyk i archiwista, badacz historii Polski XIX wieku. Profesor Uniwersytetu Warszawskiego i Polskiej Akademii Nauk. Żołnierz Armii Krajowej i uczestnik powstania warszawskiego. Urodził się 20 września 1907 w Dereszewiczach na Białorusi w rodzinie Antoniego Kieniewicza herbu Rawicz (1877-1960) i hrabianki Magdaleny Grabowskiej herbu Oksza (1881-1961) należących do znanej litewskiej, szlacheckiej rodziny Kieniewiczów herbu Rawicz z powiatu mozyrskiego. Był absolwentem Gimnazjum im. Jana Zamoyskiego w Warszawie (1925). Ukończył historię na Uniwersytecie Poznańskim (1930), wśród jego wykładowców byli Marceli Handelsman i Adam Skałkowski. W roku 1934 obronił doktorat. Od roku 1937 do 1944 pracował w Archiwum Skarbowym w Warszawie. Podczas wojny służył w Biurze Informacji i Propagandy Komendy Głównej Armii Krajowej. Podczas powstania warszawskiego został ranny, po jego upadku był przetrzymywany w obozach w Wirtembergii i Badenii. Po wojnie związał się z Instytutem Historii Uniwersytetu Warszawskiego. Po habilitacji na Uniwersytecie Jagiellońskim (1946) był zastępcą profesora UW, od 1949 profesorem nadzwyczajnym, a od 1958 profesorem zwyczajnym. Tytuł naukowy profesora nauk humanistycznych uzyskał w 1949. W latach 1953-1968 pracował także w Instytucie Historii PAN. W 1965 został członkiem korespondentem PAN, a w 1970 członkiem rzeczywistym. Był członkiem i przewodniczącym (1969-1984) Komitetu Nauk Historycznych PAN. Należał do Polskiego Towarzystwa Historycznego (od 1974 – członek honorowy) oraz Węgierskiej Akademii Nauk (od 1975 – członek zagraniczny). Członek Rady Redakcyjnej Przeglądu Historycznego. Specjalizował się w historii Polski XIX wieku. Jego synem jest profesor Jan Kieniewicz. Polski historyk. Był jednym z najwybitniejszych historyków zajmujących się dziejami Polski okresu rozbiorów - nie tylko w ich wymiarze politycznym, ale także społecznym i gospodarczym - i bodaj najlepszym znawcą powstania styczniowego.