Juliusz Kossak 1912 r. - Stanisław Ignacy Witkiewicz - książka wyd. 1912
Opis
Witkacy w swoim tekście podkreśla realizm i narracyjność dzieł Kossaka, które stały się wizualnym zapisem polskiej tradycji i historii.
Zwraca uwagę na malarstwo akwarelowe Kossaka, jego mistrzostwo w oddawaniu ruchu koni i scen batalistycznych.
Esej wpisuje się w szerszy nurt krytyki artystycznej początku XX wieku, kiedy młodzi twórcy (jak Witkacy) konfrontowali się z dorobkiem poprzednich pokoleń.
Tekst jest także świadectwem dialogu pokoleń – Witkacy, sam artysta awangardowy, docenia klasyka polskiego malarstwa, choć patrzy na niego z perspektywy nowoczesnej sztuki.
