Z badań nad filozoficznymi podstawami nauk - Stefan Kaczmarka - książka wyd. 1981

Opis

Filozofia nauki to dział filozofii zajmujący się badaniem filozoficznych podstaw nauki, m.in. jej metod, struktury i założeń, a także różnicy między nauką i nie-nauką. Początki analizy poznania, zwłaszcza racjonalnych metod poznania, sięgają starożytności, jednak współcześnie termin „filozofia nauki” wiąże się zwykle[1][2] z tzw. nauką nowożytną, tj. rozwijającą się od ok. XVII wieku, w oparciu o empiryczno-matematyczną metodę naukową. Kluczowym etapem w rozwoju filozofii nauki była I połowa XX wieku, kiedy to w ramach tzw. pozytywizmu logicznego (zob. też niżej) przedstawione zostały przyjmowane powszechnie do dzisiaj rozumienia takich pojęć, jak teoria, hipoteza, weryfikacja, falsyfikacja, redukcjonizm i in. Do najważniejszych XX-wiecznych filozofów nauki należą: Bertrand Russell, Carl Gustav Hempel, Sir Karl Popper, Paul Oppenheim, Paul Feyerabend, Thomas Kuhn, Imre Lakatos, Ernest Nagel, Bas van Fraassen, Philip Kitcher i in. W II połowie XX wieku przeprowadzono wiele badań nad społecznymi i historycznymi aspektami rozwoju nauki. Przykładowo, w latach 60. Thomas Kuhn wprowadził popularne do dziś pojęcie „rewolucji naukowej”[3]. Dziś filozofia nauki stanowi jedną z głównych dyscyplin filozofii.