Księga elegii podróżnych
Opis
Księga elegii podróżnych. Jan Rybiński (ok. 1565 – po 1621), poeta i pedagog, syn Jana Ryby, ministra braci czeskich w Barcinie nad Notecią. Po powrocie z zagranicznych studiów (Heidelberg) został lektorem języka polskiego w Gimnazjum Akademickim w Gdańsku, a następnie sekretarzem Rady Miejskiej w Toruniu. W swych utworach wykazał się dużą umiejętnością łączenia humanistycznej erudycji z antycznymi wzorcami poetyckimi. Układając wiersze polskie, twórczo naśladował autorów antycznych (Horacy) i Jana Kochanowskiego, czego najlepszym wyrazem jest tom Gęśli różnorymych (1593), bez wątpienia jego najambitniejsze przedsięwzięcie w poezji polskojęzycznej. W twórczości łacińskiej starał się, k
