Maurycy Gosławski - Wybor Poezji -

Opis

UWAGA- JEŚLI W PARAMETRACH SĄ RÓZNICE DATY, STRON, WYDAWNICTWA ITP. PATRZ ZAWSZE NA OPIS oferty ON JEST NAJWAŻNIEJSZY.

WYBÓR POEZJIAUTORMAURYCY GOSŁAWSKIoprac. Jacek LeszczynaKsiążka w bardzo dobrym stanie - NOWAOprawa miękkaOPIS:Wybór poezji Maurycego Gosławskiego jest pierwszą po 140 latach edycją utworów tego autora, których poprzednie wydanie ukazało się w 1864 roku w lipskiej edycji Brockhausa w serii "Biblioteka Pisarzy Polskich". Gosławski, urodzony w 1802 roku we Frampolu (Podole), należał do pierwszego pokolenia polskich poetów romantycznych. Był wychowankiem słynnego Liceum Krzemienieckiego. Walczył w powstaniu listopadowym, po którego klęsce schronił się w Galicji. Aresztowany jako nielegalny emigrant, zmarł w 1834 roku w więzieniu w Stanisławowie, tam też został pochowany.

Twórczość Gosławskiego zasługuje na uwagę nie tylko jako dokument jego czasów, ale również jako oryginalna propozycja romantycznej poetyki w okresie kształtowania się nowego prądu czy świadectwo historycznych wydarzeń lat 1830-1831; wiele z utworów poety do dziś zachowało swe walory artystyczne.

Prezentowana edycja zawiera najważniejsze utwory Gosławskiego - przedrukowany w całości poemat Podole, niemal cały zbiór Poezji ułana polskiego... oraz najciekawsze fragmenty pozostałych trzech poematów.

Liczba stron: 212Maurycy Gosławski (ur. 5 października 1802 we Franpolu[1], na Podolu, zm. 17 listopada 1834 w Stanisławowie) – polski poeta, uczestnik kampanii tureckiej, powstaniec listopadowy.

Pochodzenie i edukacja[edytuj]Urodził się we Frampolu w ubogiej rodzinie szlacheckiej. Jego ojciec był rządcą dóbr na Podolu. Maurycy Gosławski uczęszczał do szkół w Winnicy i Kamieńcu Podolskim, a następnie do Liceum Krzemienieckiego.

Lata 20.[edytuj]Pracę rozpoczął po ukończeniu edukacji w Liceum Krzemienieckim jako nauczyciel prywatny w rodzinach ziemiańskich na Podolu. W latach 1825-1826 pracował u rodziny p. Michalskich w Kordyszówce. W 1827 przeprowadził się do Warszawy, gdzie został urzędnikiem w kancelarii Wielkiego Księcia Konstantego.

W 1828 opublikował swoje poematy pt. Urojenia i Leszek w Dzienniku Warszawskim. W tym samym roku rozpoczął służbę w kancelarii sztabu gen. Dybicza. Pod jego dowództwem uczestniczył w kampanii na Bałkanach. Po jej zakończeniu powrócił do Warszawy.

Lata 30.[edytuj]Na wieść o wybuchu powstania w 1830 wstąpił do oddziałów polskich. Służył w Legii Pieszej Litewsko-Ruskiej, w randze podporucznika. Przebywał aż do końca w oblężonym Zamościu i pozostał jednym z siedmiu ostatnich oficerów przeciwnych poddaniu twierdzy. Po kapitulacji został zesłany w głąb Imperium Rosyjskiego, jednak zdołał zbiec do Galicji. Przebywał tam pod przybranym nazwiskiem, jako Maurycy Jasiński. Ukrywał się we Lwowie, potem osiadł w cyrkule czortkowskim, a następnie udał się do Francji. Po powrocie trafił do konspiracyjnych oddziałów Józefa Zaliwskiego. Wraz z nimi przeprawił się na lewą stronę Zbrucza, jednak wkrótce potem został ujęty przez carską policję. Najpierw przebywał w więzieniu w Zaleszczykach, potem przeniesiono go do Stanisławowa, gdzie przetrzymywano go w dawnym klasztorze oo. Trynitarzy. Przeniesienie do Stanisławowa okazało się dla Maurycego Gosławskiego zmianą negatywną – traktowany był jak zbrodniarz, utrudniono mu dostęp do pomocy medycznej. 17 listopada 1834 zmarł na tyfus, którym zaraził się od znajdującego się pod jego opieką chorego towarzysza.