Leon Kruczkowski ---- Kordian I Cham ---książka
Opis
UWAGA- JEŚLI W PARAMETRACH SĄ RÓZNICE DATY, STRON, WYDAWNICTWA ITP. PATRZ ZAWSZE NA OPIS oferty ON JEST NAJWAŻNIEJSZY.
AutorLeon KruczkowskiTytułKordian i ChamRok wydania1982OPIS:WydawnictwoKiWKordian i cham - powieść Leona Kruczkowskiego z 1932 r. Była próbą polemiki z wizją wsi romantyków. Bezpośrednio nawiązuje do dramatu Kordian Juliusza Słowackiego.
Pisarzem, który polemizuje z literaturą romantyczną jest Leon Kruczkowski. W swojej powieści “Kordian i cham” ukazał fragment dziejów ojczystych, w nowy sposób go interpretując i oceniając. Pisarz (scena z panną Anielą) zarzucał Mickiewiczowi jednostronność. Uważał, że widział on w chłopie tylko to co piękne, a nie dostrzegał jego trudu i niedoli. Ballady romantyczne jego zdaniem były przeznaczone dla młodych panienek. W powieści zawarta jest aluzja do III części “Dziadów”. Feluś miał miejsce przy stole oznaczone numerem 45, a w “Dziadach” Mickiewicza ukazana jest zapowiedz przyjścia tajemniczego wybawcy imieniem 40 i 4. Ta zbieżność numerów oznacza, że Feluś (szlachta) nie dorósł do pełnienia przywódczej roli w narodzie. Autor polemizował także ze Słowackim. Nie zgadzał się w ocenie rewolucjonistów szlacheckich. Kruczkowski nazwał ironicznie Felusia Czartkowskiego Kordianem i ukazał prawdziwe przyczyny jego udziału w powstaniu listopadowym. Pisarz uważał, że Słowacki wyidealizował Kordiana. Obnażył on prawdziwe oblicze polskiej szlachty, ukazując jej brak patriotyzmu i egoizm klasowy. Pisarz udowodnił, że powstanie nie miało szansy na zwycięstwo. Polemizował on także z Żeromskim na temat postawy chłopów. Żeromski ukazywał ich jako warstwę bierną, poddającą się wyzyskom, natomiast Kruczkowski przedstawił budzenie się w nich świadomości klasowej.
Ilustracje-Ilość stron254Okładka, oprawaMiękkaDobry+Kilka słów o autorze:Leon Kruczkowski – prozaik, publicysta, eseista, poeta i dramatopisarz. Urodził się w 1900 roku w Krakowie. W tym mieście studiował chemię w Wyższej Szkole Przemysłowej. Po ukończeniu nauki pracował w przemyśle, był również wykładowcą w szkołach zawodowych.
Zadebiutował w prasie jako poeta – w 1919 roku pismo „Maski” wydrukowało jego poezję. Dziewięć lat później wydał swój pierwszy zbiór wierszy – Młoty nad światem. Pierwszą powieść opublikował Kruczkowski w 1932 - był to Kordian i cham. W Polsce książka ta wzbudziła kontrowersje, była za to gorąco przyjęta, po przetłumaczeniu na rosyjski, w Związku Radzieckim.
Pisarz był silnie związany z kręgami robotniczymi – był działaczem kulturalnym i oświatowym w organizacjach socjalistycznych.
Okres drugiej wojny światowej spędził autor w obozie jenieckim, do którego trafił po kampanii wrześniowej. Po wyzwoleniu miał swój udział w powstaniu czasopisma „Twórczość”. Był również wiceministrem Kultury i Sztuki oraz prezesem Zarządu Głównego Związku Literatów Polskich.
Pod koniec lat 40. Kruczkowski napisał sztukę Niemcy. Jej pierwotny tytuł brzmiał I Niemcy są ludźmi, został on jednak skrócony, jako niemożliwy do przyjęcia przez społeczeństwo, które miało jeszcze w pamięci okropności wojny. W dramacie tym pisarz poruszył temat hitleryzmu – pokazał, że również wśród Niemców znaleźć można było osoby postępujące zgodnie z ogólnymi normami moralnymi. Sztuka była głośna nie tylko w kraju – została przetłumaczona na wiele języków i przyniosła swojemu autorowi Nagrodę Państwową pierwszego stopnia.
Kruczkowski zmarł w 1962 roku.
Niektóre utwory: powieści – Pawie pióra, Sidła; opowiadania – Szkice z piekła uczciwych; sztuki – Juliusz i Ethel, Bohater naszych czasów, Odwety, Pierwszy dzień wolności.
TwórczośćPowieściKordian i cham (1932)Pawie pióra (1935)Sidła (1937)Zbiory opowiadańSzkice z piekła uczciwych (1963)Zbiory poetyckieMłoty nad światem (1928, debiut literacki)DramatyKordian i cham (1935, adaptacja powieści)Odwety (1948)Niemcy (1949), pirwotny tytuł: Niemcy są ludźmiJuliusz i Ethel (1954)Odwiedziny (1955)Pierwszy dzień wolności (1959)Śmierć gubernatora (1961)CIEKAWOSTKI- kościół św. Michała Archanioła przy ul. Kieniewicza w Jastrowie z 1913 r.; wewnątrz neobarokowego kościoła znajduje się zabytkowy barokowy ołtarz główny z l753 r., drewniane figury św. Jana Nepomucena i św. Kazimierza z XVIII w. oraz kamienna chrzcielnica z 1800 r. Z wieży tego kościoła miała strzelać bohaterka dramatu Leona Kruczkowskiego "Pierwszy dzień wolności" - Inga,