Uśmiech Nike / Mamiko

Opis

Drzwi

Daremnie zerkasz w puste drzwi

stado naznaczone epidemią

prześliznęło się niczym wąż

kusząc celami

porzucając w studnie środki

skrupulatnie zbierane przez ciemną głębię

woda miarowo kapie

wyblakła koszula przypomina

o upływie czasu

tulisz się do poduszki

w twoim śnie zabrakło zegarów

więc możesz do woli przelewać łzy

by wrócić ponownie

Patrzysz w stronę drzwi

niechlubne kontury wzbudzają gorzki smak

z długą brodą ze srebrnymi włosami

wychwytujesz brzmienie dzwonka

co rusz zawiadamia o nowym gościu

nowy uśmiech w nowych drzwiach

nie ma lepszych dni

nie ma lepszych nocy

nie ma lepszych znajomych

są i to wystarcza w pełni

mimo że wiszą nad nami od czasu urodzin

doceniamy okryte urokiem

gwiazdy na niebie, aby po czasie

móc dostrzec estetykę

podobną do wzorów tęgich matematyków

trzeba wyłowić z oceanu wieczności

potrzebną ilość czasu

Piotr Borowski

Muzyka i literatura to dwa płuca, którymi codziennie oddycham. Lubię pracę fizyczną. W młodości ostatnie poty wyciskałem na ringu. Przez około dziesięć lat trenowałem sztuki walki. Na zawodach odnosiłem zwycięstwa i porażki. Kocham góry, gdyż mają coś z mistycyzmu. To, co tworzę, ubierając w słowa pisane, daje mi poczucie spełnienia. Bardzo cenię sobie wartości chrześcijańskie. Są one dla mnie jak busola. Wskazują mi w tym niepewnym świecie to, co ma priorytetowe znaczenie. Z natury jestem samotnikiem. Jednak nie unikam kontaktu z drugim. Chętnie wychodzę z inicjatywą, gdy ktoś potrzebuje wsparcia. Uważam, że dzisiejszy świat oparty będzie nie na rywalizacji i walce. Widzę tendencje do współpracy przeplatanej empatią.