Absolutna teraźniejszość. Semantyka czasu teraźniejszego

Opis

Absolutna teraźniejszość. Semantyka czasu teraźniejszego. Przełożyła Krystyna Krzemieniowa

„Z [...] retorycznie ujętymi kryteriami niemetafizycznej wzniosłości łączy się pewien brak, który można przewi­dzieć w świetle teoretycznych aspiracji „filozofii sztuki”: Kie­rują one uwagę na modalność świadomości estetycznej, a nie na samo to, co się przejawia. Są one „psychologią sztuk” w rozumieniu Schellinga i Hegla. Mnie natomiast zależałoby raczej na pojęciu „fenomenologii sztuk”, ponie­waż w ostatecznym rachunku nie chodzi o zainteresowa­nie psychicznymi procesami w doznającym podmiocie, co charakteryzowało moralno-pychologiczną estetykę recep­cji (Ar