DZIENNIK CHULIGANA WITOLD GADOWSKI

Opis

Bezpośredni dziennik bez cenzury DZIENNIK CHULIGANA WITOLD GADOWSKI Oddaję Państwu w dłonie teksty pisane uczciwie i solidnym atramentem własnych emocji i przeczuć. Nie kryję sympatii, nie ceregielę się z tymi, których nie poważam. Niewiele mogę zdziałać, ale jeśli Dziennik chuligana nie pozostawi Was letnimi, jeśli będzie potrafił zapalić i skłonić do działania, to przypnę sobie Państwa emocje do klapy jak najlepsze odznaczenie. A jeżeli wkurzycie się na mnie i obsobaczycie najgorszymi słowami, jeśli uznacie, żem waryjat i człek cholerny – to też podskoczę z ukontentowania. Chuligaństwo polega bowiem na płataniu i takich facecji. Kiedyś miałem dobre maniery i uważałem, że można nimi wiele zdziałać. Dziś już nie mam czasu na branie bułki przez bibułkę. Czasami więc zamiast misternej puenty i skrzącego się od wykwintności sylogizmu pojawia się „piącha” i przyłożenie z byczka. Chuligan zna swoje miejsce w szyku. Wiedział o tym Andrzej Sobkowski, staram się przestrzegać tej zasady i ja. Nie ma co dużo gadać. Przeczytajcie sami Witold Gadowski o sobie: Jestem człowiekiem w nieustannym ruchu. Uważam się za dziennikarza, reportera opisującego rzeczywistość taką jaka ona jest. Bywam pisarzem, poetą, autorem piosenek, zajmuję się także filozofowaniem i publicystycznym opisem otaczającego mnie świata. Staram się być niezależny i prawdomówny. Dlaczego warto sięgnąć po tę książkę Autor celowo unika ugrzecznionego języka, stawiając na bezpośredni przekaz i emocjonalną szczerość. Teksty łączą publicystykę, reportaż i osobisty komentarz – bez udawania obiektywizmu. Witold Gadowski opisuje siebie jako reportera, poetę i filozofa, co nadaje zbiorowi wielowymiarowy charakter. Lektura prowokuje do zajęcia stanowiska – obojętność nie wchodzi w grę. Dla kogo jest ten dziennik Książka trafi do czytelników zmęczonych poprawnością polityczną i szukających mocnego, niezależnego głosu. To propozycja dla osób, które od literatury faktu oczekują czegoś więcej niż suchych danych – autentycznego temperamentu i odwagi nazywania rzeczy po imieniu. Sprawdzi się zarówno jako lektura dla sympatyków twórczości Gadowskiego, jak i dla tych, którzy chcą skonfrontować własne poglądy z bezkompromisową narracją.